Առօրեայ Աստւածաշնչեան ընթերցումներ`

Sunday, 08 February 2026

ԵՍԱՅԻ 63.18-64.12։ Տիտոս 1.1-11։ ԱՒԵՏԱՐԱՆ ԸՍՏ ՅՈՎՀԱՆՆԷՍԻ 7.37-52։

ԵՍԱՅԻ 63.18-64.12։ Տիտոս 1.1-11։ ԱՒԵՏԱՐԱՆ ԸՍՏ ՅՈՎՀԱՆՆԷՍԻ 7.37-52։

ԵՍԱՅԻ

18 Գուցէ քո սուրբ լեռը չկարողանանք ժառանգել:

Մեր թշնամիները նեղեցին մեզ

եւ ոտնակոխ արին քո սրբութիւնը:

19 Եղանք ինչպէս առաջ էինք,

երբ դու մեզ չէիր տիրում,

եւ մենք քեզ չէինք պատկանում:

64

ԱՂՕԹՔ ԳԹՈՒԹԵԱՆ

1 Եթէ բացես երկինքը,

քո ահից լեռները կը սասանուեն եւ կը հալուեն,

ինչպէս մոմը՝ կրակի դիմաց:

2 Կրակը կ՚այրի քո հակառակորդներին,

եւ քո անունը յայտնի կը դառնայ թշնամիներիդ.

քո պատճառով հեթանոսները խռովութեան կը մատնուեն:

3 Երբ հրաշալի գործեր կատարես,

քո ահից լեռները կը սասանուեն:

4 Հնուց ի վեր չլսեցինք,

եւ ոչ էլ մեր աչքերը քեզնից բացի տեսան մէկ այլ Աստուած,

որ իր ողորմութեան վրայ յոյս դնողների համար այսպիսի բաներ անէր,

5 ընդառաջ գնար նրանց, որոնք արդարութիւն են գործում

եւ յիշում քո ճանապարհները:

Եւ ահա դու բարկացար,

որովհետեւ մենք մեղք գործեցինք

եւ դրա համար էլ մոլորուեցինք:

6 Մենք ամէնքս պիղծ դարձանք,

եւ մեր ամբողջ արդարութիւնը դաշտանի շորերի նմանուեց,

մեր անօրէնութիւնների պատճառով

մենք ամէնքս ցած թափուեցինք ինչպէս տերեւ.

հողմերը քշեցին մեզ:

7 Ոչ մէկը չի կանչում քո անունը,

ոչ ոք չի մտածում քեզ ապաստան դարձնել.

ահա թէ ինչու քո երեսը մեզնից շրջեցիր

եւ մեր մեղքերի համար մեզ դատապարտեցիր:

8 Տէ՜ր, մեր Հայրն ես դու.

մենք կաւ ենք, իսկ դու՝ մեր ստեղծիչը,

մենք ամէնքս քո ձեռքի գործն ենք:

9 Տէ՜ր, սաստիկ մի՛ բարկացիր մեզ վրայ

եւ մեր մեղքերը յաւիտեան մի՛ յիշիր:

Եւ հիմա նայի՛ր, Տէ՛ր,

մենք ամէնքս քո ժողովուրդն ենք:

10 Քո սուրբ քաղաք Սիոնն աւերակ դարձաւ,

Երուսաղէմը՝ անապատ:

11 Անէծքի մատնուեց մեր սուրբ ու փառաւոր տաճարը,

որտեղ մեր հայրերն օրհներգում էին քեզ,

հրոյ ճարակ դարձաւ,

եւ մեր ամբողջ փառաւորութիւնը կործանուեց:

12 Եւ այս ամենի վրայ դու աչք ես փակում, Տէ՛ր,

լռութիւն ես պահում ու սաստիկ ստորացնում մեզ:

Տիտոս

1

1 Պօղոսը՝ ծառայ Աստծու եւ առաքեալ Յիսուս Քրիստոսի, որ կոչուած է բերելու Աստծու ընտրեալներին հաւատի եւ ճշմարտութեան գիտութեանը, որ աստուածապաշտութեամբ է 2 եւ յաւիտենական կեանքի յոյսով, որը խոստացաւ անսուտն Աստուած յաւիտենական ժամանակներից առաջ, 3 բայց յայտնեց իր խօսքը իր ժամանակին՝ քարոզութեամբ, որին ես հաւատարիմ եղայ ըստ մեր Փրկիչ Աստծու հրամանի. 4 Տիտոսին՝ հասարակաց հաւատի մէջ իմ սիրելի որդուն, շնո՜րհ եւ խաղաղութի՜ւն Հայր Աստծուց եւ մեր Փրկիչ Քրիստոս Յիսուսից:

5 Դրա համար իսկ քեզ թողեցի Կրետէում, որպէսզի, ինչ պակաս բան որ կայ, ուղղես եւ իւրաքանչիւր քաղաքում երէցներ կարգես, ինչպէս որ ես պատուիրեցի քեզ: 6 Կարգես մի այնպիսի մարդու, որ լինի անբասիր, մէ՛կ կնոջ մարդ, ունենայ հաւատացեալ որդիներ, որոնք անառակութեան մէջ ամբաստանուած կամ անհնազանդ չլինեն, 7 քանի որ պէտք է, որ եպիսկոպոսն անբասիր լինի, որպէս Աստծու տնտես. ոչ յանդուգն, ոչ բարկացող, ոչ անարգող(1186), ոչ կռուարար, ոչ շահասէր, 8 այլ՝ հիւրասէր, բարեսէր, խոհեմ, արդար, սուրբ, ժուժկալ, 9 ամուր կապուած վարդապետութեան հաւատի խօսքին, որպէսզի կարողանայ յորդորել ողջամիտ վարդապետութեամբ եւ կշտամբել հակառակորդներին. 10 քանզի անհնազանդներ շատ կան, դատարկախօսներ, մոլորեցնողներ, մանաւանդ եթէ հրէութիւնից դարձածներից են. 11 նրանց բերանը պէտք է փակել. նրանք կործանում են բոլոր ընտանիքները եւ շահամոլութեան համար ուսուցանում են այնպիսի բաներ, որ պէտք չէ ուսուցանել:

ԱՒԵՏԱՐԱՆ ԸՍՏ ՅՈՎՀԱՆՆԷՍԻ

37 Մեծ տօնի վերջին օրը Յիսուս կանգնած էր եւ աղաղակում էր՝ ասելով. «Եթէ մէկը ծարաւ է, թող ինձ մօտ գայ եւ խմի: 38 Ով ինձ հաւատում է, — ինչպէս Գիրքն է ասում, — նրա ներսից կենդանի ջրերի գետեր պիտի բխեն»: 39 Նա այս ասում էր Հոգու մասին, որին ընդունելու էին իրեն հաւատացողները. քանի որ Հոգին դեռեւս չկար, որովհետեւ Յիսուս դեռ փառաւորուած չէր:

40 Ժողովրդից ոմանք, երբ լսում էին այս խօսքերը, ասում էին՝ սա՛ է ճշմարիտ մարգարէն. 41 ուրիշներն ասում էին՝ սա՛ է Քրիստոսը. իսկ դեռ ուրիշներ ասում էին՝ միթէ Քրիստոս Գալիլիայի՞ց է գալու. 42 չէ՞ որ Գիրքն ասում է, թէ Քրիստոս գալու է Դաւթի սերնդից եւ Բեթղեհէմ գիւղից, որտեղից Դաւիթն էր: 43 Եւ ժողովրդի մէջ նրա պատճառով պառակտում եղաւ: 44 Եւ նրանցից ոմանք ուզեցին բռնել նրան, բայց ոչ ոք նրա վրայ ձեռք չդրեց:

45 Իսկ սպասաւորները վերադարձան քահանայապետների եւ փարիսեցիների մօտ. եւ սրանք նրանց ասացին. «Ինչո՞ւ նրան այստեղ չբերեցիք»: 46 Սպասաւորները պատասխանեցին ու ասացին. «Ոչ մի մարդ երբեք այնպէս չի խօսել, ինչպէս այն մարդը»: 47 Փարիսեցիները ասացին. «Միթէ դո՞ւք էլ էք մոլորուել: 48 Միթէ իշխանաւորներից կամ փարիսեցիներից որեւէ մէկը հաւատա՞ց նրան, 49 բացի այն խաժամուժ ամբոխից, որ օրէնք չգիտէ եւ նզովեալ է»: 50 Նիկոդեմոսը, որ նախապէս գիշերով եկել էր նրա մօտ եւ նրանցից մէկն էր, նրանց ասաց. 51 «Միթէ մեր օրէնքը դատապարտո՞ւմ է մարդուն, եթէ նախ նրանից լսած եւ կամ իմացած չլինի, թէ ինչ է գործել նա»: 52 Նրան պատասխանեցին ու ասացին. «Միթէ դո՞ւ էլ Գալիլիայից ես. քննի՛ր ու տե՛ս, որ Գալիլիայից մարգարէ դուրս չի գալիս»: