ԸՆԹԵՐՑՈՒՄՆԵՐ

Հայկական անձնանուններ

Հայ ազգի արժանիքներին լաւածանօթ և նրա արժէքներով հպարտ հայ ծնողի համար մեծ նշանակութիւն ունի իր գալիք սերնդի հայապահպանման գործընթացը, մասնաւորաբար սփիւռքեան պայմաններում:
Ուստի, այս ուղղութեամբ նորամանկան սպասող ընտանիքներին օժանդակելու նպատակով է, որ օգտւելով հայկական եւ եւրոպական տարբեր աղբիւրներից, Թեհրանի Ազգային Առաջնորդարանի կայքէջի վրայ է տեղադրւում Հայկական անձնանունների ցանկը:

ՀԱՅԿԱԿԱՆ ԱՆՁՆԱՆՈՒՆՆԵՐ



ԱՆԼԱՅՆ ՎՃԱՐՈՒՄ

Ծխական Տուրք

Մեր փոքր , բայց կարեւոր ներդրում է Ազգային-Համայնքային կառոյցների Պահպանման համար

Սիրելի ժողովուրդ, Թեհրանի հայոց Թեմական Խորհրդի որոշմամբ՝ Ծխական Տուրքի վճարումը Ձեզ համար դիւրացնելու նպատակով՝ այսուհետ կարող էք կատարել այս կայքի միջոցով, որով օգտակար կը հանդիսանաք թեմիս ազգային-համայնքային կառոյցների պահպանման գործին:

ԾԽԱԿԱՆ ՏՈՒՐՔԻ ԱՆԼԱՅՆ ՎՃԱՐՈՒՄ

ԱՍՏՒԱԾ ՄԱՐԴԱՑԱՒ ՄԱՐԴԸ ԱՍՏՒԱԾԱՑՆԵԼՈՒ ՀԱՄԱՐ

 

Կրկին անգամ, տօնական օրերը, մեր շրջապատն ու քրիստոնեայ աշխարհը անուշահոտ բուրմունքով են լցրել։ Նոր տարի է, Ս. Ծննդեան եւ Աստւածայայտնութեան տօն է։ Եկեղեցիների զանգերը ղօղանջում են, Աւետիս տալով աշխարհին «Քրիստոս ծնաւ եւ յայտնեցաւ»։ Այսօրւայ աշխարհն էլ Քրիստոսի Ծննդեան օրերի նման կարծէք, անհամբեր սպասում էր Փրկչին, ի՛ր Փրկչին, այն Փրկչին, որ պիտի գար «Հռչակելու Տիրոջ ընդունելի տարին եւ մեր Աստծու վրէժխնդրութեան օրը, մխիթարելու բոլոր սգաւորներին, փառաւորելու Սիոնի սգաւորներին, որ մոխրի փոխարէն ուրախութեան օծման իւղի պիտի արժանանան, իսկ սգաւորները վհատ հոգու փոխարէն՝ փառքի զգեստի» (Ես. 61։2-3)։

Խոստացւած Փրկիչը կուգար իւրայատուկ առաքելութեամբ. «Աւետարանելու աղքատներին, բժշկելու սրտով բեկւածներին, գերիներին ազատութիւն քարոզելու եւ կոյրերին տեսողութիւն»(Ես. 61։1)։

Եսայի յայտնատես մարգարէի բնորոշումով պիտի գար Փրկիչը Դաւթի ցեղից, մի անարատ ու շնորհալի կոյսի միջոցաւ, որպէսզի աշխարհը ողողէր Բեթղեհէմի երկնակամարի վրայ փայլատակող Աստղի կենսաբեր լոյսով եւ նոր աշխարհ ու նոր ճամբայ ցոյց տար մարդկութեան։ Մարգարէն աւետում էր «Ահա կոյսը պիտի յղիանայ ու որդի ծնի, եւ նրա անունը լինի Էմմանուէլ», որ եբրայերէնում նշանակում է Աստւած մեզ հետ։

Ծննդեան խորհուրդին խորագոյն իմաստը կայանում է վերոյիշեալ նախադասութեան մէջ. կոյսի յղիացումով աշխարհ պիտի գար մի մանուկ Էմմանուէլ անունով, որի առաքելութիւնը ի սկզբանէ եղել է «Լինել մարդու հետ, նրան անապականացնելու եւ Աստծու բնակարան դարձնելու»։ Մի խօսքով Աստւած աշխարհ էր գալիս ու կենդանի յարաբերութեան մէջ էր մտնում մարդ արարածի հետ։ Ինչպիսի վեհ առաքելութիւն։ Աւելին՝ Փրկչի Ծննդեան գիշերը հրեշտակն ու երկնային զօրքերը իրենց հօտին պահպանութիւն անող հովիւներին փոխանցեցին երկնային օրհնութիւնն ու խաղաղութեան եւ հաճութեան Աւետիսը.-

«Փա՜ռք Աստծուն՝ բարձունքներում,
Խաղաղութի՜ւն երկրի վրայ
Եւ հաճութիւն մարդկանց միջեւ»

Իր նախընթացքը չունեցող մահասփիւռ պսակաձեւ ժահրը - քորոնա վարակը - մօտաւորապէս մի տարի է ինչ ցնցել ու ցնցում է ողջ աշխարհը, պատճառ դառնալով հարիւր հազարաւորների մահւան։ Աշխարհն ու մարդկութիւնը փոթորկել է ու խաղաղութիւնը խռովել։ Արդարեւ վիրաւոր աշխարհը այսօր որեւէ մի ժամանակից աւելի անհրաժեշտ կարիքը ունի հոգեւոր եւ մարմնաւոր բժշկութեամբ, մեղքի տիրապետութիւնից ազատւելու եւ Փրկչին աշխարհ բերած լոյսով տեսնելու եւ վկայելու Աստծուն, որ իր շուրջն է։ Այսօր աշխարհը կարծես ուղեկորոյս ճամբորդի նման չորս կողմն է նայում իր ճամբան գտնելու համար, մոռացած լինելով որ իր փրկութիւնը գալու է Աստծուց, երկնքից։ Սաղմոսերգու Դաւիթ մարգարէն երգում է.«Աչքերս քե՛զ բարձրացրի, Տէ՜ր, որ երկնքի մէջ ես նստում։ Ինչպէս ծառան հայեացքն իր տիրոջից չի կտրում, կամ աղախինն հայեացքն իր տիրուհուց չի կտրում, այնպէս էլ մեր աչքերը քեզ յառած են մնում, մինչեւ ողորմես մեզ, Տէ՜ր Աստւած մեր» (Սղ. 123։1-2)։

Խաղաղութեան, իրական ու վաւերական խաղաղութեան աղբիւրը նոյնինքն Աստւածն է, որ ի լրումն ժամանակին իր Միածին Որդուն աշխարհ ղրկեց իբրեւ մարմնացումը գերագոյն խաղաղութեան, ահա թէ ինչու հրեշտակն ու երկնային զօրքերը Փրկչի Ծննդեան գիշերը աշխարհին Աւետեցին երգելով.-

«Փա՜ռք Աստծուն՝ բարձունքներում,
Խաղաղութի՜ւն երկրի վրայ
Եւ հաճութիւն մարդկանց միջեւ»

Առակաց գիրքը յիշեցնում է մեզ .«Բայց ովքեր խաղաղութիւն են ուզում, ուրախ պիտի լինեն»(Առ. 12։20)։ Իրական ու վաւերական խաղաղութիւնը իրագործւում է երբ մարդ էակը հոգին բիւրեղացուցած այն դարձնում է սիրոյ եւ նւիրումի բնակավայր, այլ խօսքով հոգեկան ներքին խաղաղութեան աղբիւր։ Աստծուն փնտռողը խաղաղութիւն կը գտնի ասում է Աստւածաշունչը։ Քրիստոսի ներկայութիւնը մեր մէջ երաշխիքն է խաղաղութեան, որով ունենում ենք նաեւ ապահովութիւն։

Քրիստոսի հրաշափառ Ծննդեան պատգամը մեզ մղում է լսելու Տիրոջ ձայնը.«Խաղաղութիւն եմ թողնում ձեզ. իմ խաղաղութիւնն եմ տալու ձեզ, որ տարբեր է այս աշխարհի խաղաղութիւնից»(Յհ. 14։27)։ Արդարեւ Պօղոս առաքեալի բառերով Քրիստոսով խաղաղութեան իրագործման պատւարները վերանում են եւ Իրենով նոր մարդ ենք դառնում խաղաղացեալ հոգով ու մտքով։ Կորնթացիներին գրած իր երկրորդ նամակում Առաքեալը ասում է.«Որեւէ մէկը, որ միացած է Քրիստոսին, նոր արարած է, նա այլեւս այն չէ ինչ որ նախապէս էր, որովհետեւ ամբողջութեամբ նորոգւեց»(Բ. Կր. 5։17)։

Ծնեալ Փրկչի առաքելութեան մի այլ երեսը սգաւորները մխիթարելն է։ Սգաւորները մխիթարել նշանակում է մարդուն մէջ արթնցնել այն գիտակցութիւնը, որ ինք միշտ կարիքն ու կարօտը ունի իր Աստծուն։ Քրիստոնէական հասկացողութեամբ սուգը հոգեկան այն վիճակն է, երբ մարդ էակը ապրում է ափսոսանքը իր հաւատքի տկարութեան, ամլութիւնը իր յոյսին, սիրոյն եւ սգում է իր վիճակը։ Ս. Ներսէս Շնորհալի հայրապետի հասկացողութեամբ սուգը այն վիճակն է մարդուն մէջ, որով նա զգում եւ ապրում է իր մեղաւորութիւնն, այլ խօսքով զգում է իր հեռացումը Աստծուց եւ հետեւաբար ողջ սրտով ցանկանում է միանալ նրան, այսինքն հեռանալ մեղքից, սրա համար Պօղոս առաքեալ ասում է.«Գոհունակ սրտով միշտ Աստծուց խնդրեցէք այն, ինչ որ կարիք էք զգում եւ այն ժամանակ Աստծու խաղաղութիւնը, որ մտքով հնարաւոր չէ հասկանալ, խաղաղ կը պահի ձեր սրտերն ու մտքերը, որոնք միացած են Յիսուս Քրիստոսին» (Փլ. 4։6-7)։

Պետրոս Առաքեալ մէջբերելով սաղմոսերգուի խօսքերը իր առաջին նամակում գրում է. «Ով ուզում է կեանքը սիրել եւ բարի օրեր տեսնել, թող պահի իր լեզուն եւ չար բաներ չխօսի ... թող խաղաղութիւն կամենայ եւ հետեւի նրան»։ (Ա. Պտ. 3։10-11)

Մարդ արարածը ստեղծագործութեան առաջին օրից սկսեալ հետամուտ է եղել ու խորապէս ցանկացել է ունենալ խաղաղ ու անդորր կեանք։ Խաղաղութիւնը բոլոր դարերի բոլոր մարդոց ցանկալի երազն է եղել եւ ահա այդ ցանկալի երազը՝ խաղաղութեան իշխանը մարմնաւորւած Աստւած- մանուկի կերպարանքով աշխարհ էր գալիս, աշխարհն ու մարդկութիւնը առաջնորդելու յաւիտենականութեան։ Աստծու գառը գալիս էր, որ ՛՛ վերացնէր աշխարհի մեղքը՛՛ եւ նոյն աշխարհը լցնէր սիրոյ, հաճութեան եւ խաղաղութեան կեանքով. գալիս էր իբրեւ կեանք եւ ճշմարտութիւն, որպէսզի իր Անձից ճառագայթող լոյսով լուսաւորէր խաւար աշխարհը։ Գալիս էր, որ աշխարհը վերանորոգէր նոր իմն ստեղծագործութեամբ եւ այն կնքէր յաւիտենականութեան դրոշմով։

Հազարաւոր տարիների մարդկային փորձառութիւնը վկայում է կեանքի աշխարհիկ-նիւթական երեւոյթների ժամանցելիութեան եւ յարափոփոխութեան մասին։ Միակ անժամանցելի ու յաւիտենական ճաշմարտութիւնը աստւածային ճշմարտութիւնն է։ Քրիստոս ինք ասաց. «Ես եմ ճանապարհը, ճշմարտութիւնն ու կեանքը»(Յհ. 14։6)։ Քրիստոսի կեանք, ճանապարհ եւ ճշմարտութիւն իրականութեամբ ապրող քրիստոնեան իր կեանքը վերածում է Բեթղեհէմեան քարայրին, որտեղ վերածնւում է Քրիստոս իր սիրոյ, խաղաղութեան, հաճութեան եւ եղբայրութեան կեանքով։

Աշխարհի յարափոփոխ, անորոշ ու տագնապահար ներկայ այս վիճակը ողջ մարդկութիւնը դէմ յանդիման է դրել բազմաթիւ ու անմեկնելի մարտահրաւէրների առաջ։ Անցեալ ամբողջ տարին մարդկութիւնը ապրեց ու դեռ շարունակում է ապրել տագնապներով ու անորոշութեան շղարշով քօղարկւած կեանք։ Մի համաճարակ չնւաճւած մի այլ համաճարակ գլուխը արդէն բարձրացրել եւ վտանգ է սպառնում աշխարհին։

Մեր ժողովուրդն էլ անմասն չմնաց այդ մահաբեր համաճարակից, աւելին հայը դիմագրաւեց մի այլ մահասփիւռ համաճարակ արտայայտւած Էրդողան-Ալիեւ եւ միջազգային ահաբեկչութիւն եռեակով, որ դարանակալ յարձակւեց խաղաղ ու շինարար Ղարաբաղի մեր ժողովրդի վրայ եւ 44 օրերի վրայ տարածւած քանդիչ ու աւերիչ պատերազմով չքնաղ Ղարաբաղը վերածեց աւերակի եւ նրա շէն ու բազմամարդ քաղաքներն ու աւանները, շէներն ու գիւղերը, եկեղեցիներն ու պատմական վանքերը աւերակոյտի վերածեցին. աւելին հազարաւոր անմեղների նահատակութեան, կորստեան եւ անյայտանալուն պատճառ եղան։ Այս անիծեալ պատերազմի ամենահաւոր արդիւնքը Արցախի տարածքների մեծ մասի կորուստը եղաւ։

Կորուստը հայրենի հողի ծանր է ու դառն, հազարաւորների նահատակութիւնն ու վիրաւորւելը, հարիւրաւոր այրիացած մայրերի եւ որբացած մանուկների ցաւի իրականութիւնը ողջ հայութեան սրտի վրայ բացւած մեծ վէրք է, որին դարմանումն ու ապաքինումը իրականանում է այն ատեն միայն, երբ հայութիւնը, մի անգամ եւս, միակամ, միասիրտ ու հաստատակամ ոտքի կանգնի եւ պահանջատիրական իր պայքարով վերատիրանայ իրենից խլւածին։ Հաւատացեալի համար անկարելի բան չկայ ասում է Աւետարանը։ Մեր ժողովրդի պատմութիւնը վկան է այն ճշմարտութեան, ըստ որին, երբ մարդ տէր է կանգնում իր իրաւունքներին, անպայմանօրէն յաջողելու է իր տեսիլք-երազը իրականացնելու սրբազան պայքարին մէջ։

Ամանորեան եւ Ս. Ծննդեան ու Աստւածայայտնութեան սրբազան տօները գեղեցկագոյն առիթ են վերանորոգութեան եւ վերատեսութեան ենթարկելու մեր կեանքը։ Պարտութեան դառնութիւնը թող չընկճի մեզ, ընդհակառակը հարկ է միասիրտ ու միակամ գործենք, մեր միջից հեռու վանենք քէնն ու ատելութիւնը, սուտն ու կեղծիքը, դիմատետրեան գրառումներով միմեանց վարկաբեկելու ոչ հայավայել ընթացքից։ Պօղոս առաքեալը թելադրում է, որ առաջնորդւենք Սուրբ Հոգիով եւ ոչ թէ մարդկային ցանկութիւններով, որովհետեւ «Ս. Հոգու արդիւնքներն են սէր, ուրախութիւն, խաղաղութիւն, համբերատարութիւն, ազնւութիւն, բարութիւն, հաւատարմութիւն, հեզութիւն, ժուժկալութիւն»(Գղ. 5։22-23)։
Եկէ՛ք ուրեմն սիրելի զաւակներ թորգոմեան ազնիւ ցեղի վերանորոգենք մեր քրիստոնէական հաւատքը, որով մեր սիրտն ու հոգին պիտի զօրանայ, միտքը պայծառանայ, կամքը պողպատանայ ու գոյատեւելու վճռակամութիւնը ամրախարսխւի։ Բեթղեհէմի երկնակամարը լուսաւորող Աստղի լոյսով առաջնորդւենք եւ վստահ լինենք, որ կարողանալու ենք մեր ճամբի վրայ բուսած փշերն ու տատասկները այրել եւ պատնէշները խորտակել։

Հաւատքով, հայավայել, լուսաւորչավայել, վարդանավայել ու մեր նոր հերոսների վայել պայքար տանելու կոչւած ենք ի խնդիր վիրաւոր Արցախի ու մեր հայրերի դաշոյնահար հողերի։ Հաւատքով ու հայրենիքի սիրով օծուն պայքարը անպայմանօրէն մի օր արդիւնաւորւելու է։
Նւիրական այս տօների առիթով աղօթենք միմեանց համար, մեր գաղութի բոլոր զաւակների, մեր եկեղեցու եւ իր նւիրապետական Աթոռների՝ Մայր Աթոռ Ս. Էջմիածնի, Կիլիկեան Ս. Աթոռի, Երուսաղէմի եւ Կոստանդնու Պոլսոյ պատրիարքական Աթոռների, մեր առաջնորդութիւնների եւ ողջ ժողովրդի համար որ ի Հայաստան, յԱրցախ եւ ի սփիւռ աշխարհի. Աղօթենք Իրանի Իսլամական Հանրապետութեան հոգեւոր առաջնորդի, նախագահի, պետական Աւագանիի ու իրանցի ազնիւ ժողովրդի ու նաեւ ողջ աշխարհի խաղաղութեան համար։

Այս խոհերով առաջնորդւած շնորհաւորենք միմեանց իբրեւ սրտակից հարազատներ, միմեանց ձեռք սեղմելիս միմեանց աչքերին նայենք եղբայրօրէն միմեանց փոխանցելով Ծննդեան Աւետիսը։

Շնորհաւոր նոր տարի եւ Ս. Ծնունդ
Քրիստոս ծնաւ եւ յայտնեցաւ
Ձեզ եւ մեզ մեծ Աւետիս. Ամէն։

ՍԵՊՈՒՀ ԱՐՔ. ՍԱՐԳՍԵԱՆ
ԱՌԱՋՆՈՐԴ ԹԵՀՐԱՆԻ ՀԱՅՈՑ ԹԵՄԻ
6 Յունւար 2021
Թեհրան

ԼԵԶՒԻ ԸՆՏՐՈՒԹԻՒՆ

Search

Կապ մեզ հետ

خیابان استاد نجات الهی، شماره 295
تهران 1598873311

No.295, Ostad Nejatollahi Ave.,
Tehran - IRAN

Tel: (+98-21) 88901634, 88901635,
88901636, 88897980, 88897981

Fax: (+98-21) 88892617

info@tehranprelacy.com


Թ. Հ. Թեմի Յարաբերական Մարմնի հետ կապւելու համար՝
pr@tehranprelacy.com